ThinKThoughT>>เข้ามากันหน่อย!

ภาษาวิบัติ หรือ ภาษาอุบัติ เป็นคำเรียกของการใช้ภาษาไทยที่มีการเปลี่ยนแปลง และไม่ตรงกับกับภาษามาตรฐานตามหลักภาษาไทยในด้านการสะกดคำ คำว่าภาษาวิบัติใช้เรียกรวมถึงการเขียนที่สะกดผิดบ่อยรวมถึงการใช้คำศัพท์ใหม่หรือคำศัพท์ที่สะกดให้แปลกไปจากคำเดิม

ในประเทศไทยมีการวิพากษ์วิจารณ์ถึงปัญหาเด็กไทยขาดการศึกษารวมถึงปัญหาภาษาวิบัติทำให้เด็กไทย ไม่สามารถใช้ภาษาไทยได้มีประสิทธิภาพเท่าที่ควร ในขณะเดียวกันได้มีการใช้คำว่าภาษาอุบัติแทนที่คำว่าภาษาวิบัติที่มีความหมายในเชิงลบ โดยภาษาอุบัติหมายถึงภาษาที่เกิดขึ้นมาใหม่ ตอบสนองวัฒนธรรมย่อย เช่นเดียวกับภาษาเฉพาะอาชีพที่เป็นศัพท์สแลง

คำว่า "วิบัติ" มาจากภาษาบาลี มีความหมายถึง พินาศฉิบหาย หรือความเคลื่อนทำให้เสียหาย

ลักษณะและตัวอย่าง

สะกดผิดได้ง่าย 

เป็นรูปแบบของคำที่มีการสะกดผิด ซึ่งเกิดจากคำที่มีการผันอักษรและเสียงไม่ตรงกับรูปวรรณยุกต์

สนุ๊กเกอร์ (สนุกเกอร์)

โน้ต (โน้ต)

คำที่สะกดผิดเพื่อให้แปลกตา 

นู๋ (หนู)

ชะมะ,ชิมิ (ใช่ไหม)

ว้าววว (ว้าว)

ป่าว (เปล่า)

การลดรูปคำ 

เป็นรูปแบบของคำที่ลดรูปให้สั้นลง มีใช้ในภาษาพูด

มหาลัย หรือ มหา'ลัย (มหาวิทยาลัย)

วิดวะ (วิศวะ)

คำที่สะกดผิดเพื่อให้ตรงกับเสียงอ่าน 

ใช่ไหม → ใช่มั้ย

คำที่สะกดผิดเพื่อแสดงอารมณ์ 

ไม่ → ม่าย

ใช่ → ช่าย

ใคร → คราย

อะไร → อาราย

เป็นอะไร → เปงราย

คำที่สะกดผิดเพื่อลดความหยาบของคำหรืออาจใช้หลีกเลี่ยงการกรองคำหยาบของซอฟต์แวร์

กู → กรู

ไอ้สัตว์ → ไอ้สาด

*ดังนั้นเราควรจะลดๆภาษาวิบัติลงหน่อยนะคะ

เรื่องนี้เป็นเพียงตัวอย่างการใช้งานเท่านั้น คุณสามารถลบเรื่องนี้แล้วเริ่มต้นเขียนบล็อกได้เลย

ขอให้สนุกกับการใช้บล็อก